Metoda czytania sylabami

Strona 2 z 2
Charakterystyka metody czytania sylabami
 
Metoda składa się z serii  30 książeczek "Kocham czytać":
  • pierwsza część serii z 17 książeczek, które pozwalają zapoznać się z graficznym obrazem wszystkich polskich liter;
  • druga część serii z 13 książeczek, które zawierają teksty do czytania, uporządkowane według stopnia trudności.
Błędy, które mogą być przyczyną późniejszych trudności szkolnych uczniów:
  • podawanie dzieciom nazw liter (np.: to litera em, to litera ce ...);
  • głoskowanie wyrazów (np.: dom - dy o my - tak dziecko słyszy "głoskowane" wyrazy);
  • mylenie głoskowania z literowaniem.
Dlatego podstawowym założeniem metodologicznym w tej metodzie jest nauka czytania sylabami. Dzieci uczą się odczytywać sylaby, nigdy pojedyncze spółgłoski, gdyż nie słyszy się spółgłosek w izolacji (oddzielnie wymawianych), a więc nie uzasadnione jest odczytywanie pojedynczych liter. Sylaby, które dziecko poznaje podczas zajęć, pełnią funkcję wzorców, służących do odczytywania nowych wyrazów.

Ważnym aspektem metody jest konsekwentne stosowanie wielkich liter. Wielkie litery drukowane są łatwiejsze do różnicowania, brak połączeń między nimi ułatwia dziecku przeprowadzenie analizy i syntezy wzrokowej. Dzieci samodzielnie (na podstawie tekstów pisanych równolegle wielkim i małym drukiem) dochodzą do odkrycia odpowiedniości między mała i wielką literą.

Język w książeczkach jest prosty, codzienny, ilustrowany obrazkami pełnymi koloru i ekspresji. Świat przyrody pokazany jest tu z perspektywy małego dziecka, które widzi zwierzęta jako istoty nie tylko odczuwające, ale i myślące. Daje to duże możliwości kształtowania pozytywnych emocji i empatii u przedszkolaka. To bardzo istotny aspekt nauki czytania, która nie może być jedynie sposobem przekazywania wiedzy, ale powinna umożliwić wychowanie.

Nauka czytania zaczyna się kolejno od:
  • powtarzania wypowiadanych przez dorosłego samogłosek lub sylab;
  • rozumienia (rozpoznawania), czyli wskazywania przez dziecko wypowiedzianej przez logopedę samogłoski, sylaby lub odczytywanego wyrazu;
  • nazywania, czyli samodzielnego czytania.
Sylaby są powtarzalne, rozpoznawalne i odczytywane w opozycjach według porządku:
  • od sylab otwartych do zamkniętych;
  • od zbudowanych z prymarnych spółgłosek (np.: p, b, m) do sekundarnych;
  • od najbardziej skontrastowanych (np.: p i s, r i ń)  do jak najmniej zróżnicowanych (np.: p i b, s i c).
Sylaba otwarta zakończona jest zawsze samogłoską, sylaba zamknięta - spółgłoską.



Bibliografia:

Cieszyńska J., Kocham uczyć czytać - poradnik dla rodziców i nauczycieli, Kraków 2006