Strona główna Logopedia Klasyfikacja zaburzeń mowy
Klasyfikacja zaburzeń mowy

Klasyfikacja zaburzeń mowy

W literaturze polskiej istnieje wiele możliwości klasyfikacji zaburzeń mowy, między innymi klasyfikacja według: I. Styczek, T. Kani, L. Kaczmarka, S. Grabiasa.

Klasyfikacja przyczynowa (etiologiczna) zaburzeń mowy według Ireny Styczek obejmuje:
  1. zaburzenia mowy zewnątrzpochodne (egzogenne, środowiskowe), w których nie stwierdza się defektów anatomicznych, które można by uznać za przyczynę zaburzeń mowy;
  2. zaburzenia mowy wewnątrzpochodne (endogenne), w tym:
  • dysglosja - zniekształcenie dźwięków mowy lub niemożność ich wytwarzania na skutek nieprawidłowej budowy narządów mowy lub obniżenia słyszalności;
  • dyzartria (anartria) - zniekształcenie dźwięków mowy lub niemożność ich wytwarzania na skutek uszkodzenia ośrodków i dróg unerwiających narządy mowne;
  • dyslalia (alalia) - opóźnienie w przyswajaniu sobie języka na skutek opóźnionego wykształcenia się funkcji pewnych struktur mózgowych;
  • afazja - utrata częściowa lub całkowita znajomości języka na skutek uszkodzenia pewnych struktur mózgowych;
  • jąkanie - zaburzenie płynności mowy (rytmu i tempa);
  • nerwice mowy (logoneurozy) - mutyzm, afonia, jąkanie, zaburzenia tempa mowy, modulacji siły i wysokości głosu u osób cierpiących na nerwice;
  • oligofazja - niedokształcenie mowy spowodowane upośledzeniem umysłowym;
  • schizofazja - mowa u osób chorych psychicznie;
Więcej…
 

Brak mowy - nauka AAC (komunikacji wspomagającej i/lub alternatywnej)

Komunikacja jest środkiem wymiany informacji między ludźmi. Osoby, które przekazują jakiś komunikat nie mówiąc, nie używając słów (mowy dźwiękowej), ale demonstrują coś gestami (np. pokazują jakąś czynność), mimiką, wyrazem twarzy lub posługują się np. listą zakupów podawaną w sklepie, czy też pisemną notatką - posługują się właśnie komunikacją wspomagającą. Komunikacja wspomagająca określa, więc wszelkie sposoby, jakimi ludzie przekazują informacje, kiedy nie mogą mówić lub, gdy mówią niewyraźnie na tyle, by otoczenie rozumiało ich komunikaty. Natomiast Komunikacja Alternatywna (tradycyjnie używa się skrótu AAC) jest metodą porozumiewania używaną zamiast mowy.

Więcej…
 

Opóźniony rozwój mowy

O opóźnionym rozwoju mowy mówi się najczęściej wówczas, gdy określony etap rozwoju mowy dziecka nie pojawił się w czasie powszechnie uznanym za właściwy, tj. wystąpił później niż u rówieśników.
Więcej…
 

Dyslalia

Termin "dyslalia" pochodzi z greckiego "dys" oznacza "zaburzenie", lalia - "mowa". Po raz pierwszy użył tego terminu profesor Uniwersytetu Wileńskiego - Józef Frank w 1823 roku.
Do najczęściej spotykanych zaburzeń mowy u dzieci należy nieprawidłowa artykulacja. Dla określenia zaburzeń artykulacyjnych zwykło się używać terminu "dyslalia". Nie jest to termin jednoznaczny. Określa się nim: 

  • wszystkie nieprawidłowości wymowy, wywołane najrozmaitszymi czynnikami;
  • jedynie zaburzenia artykulacji pochodzenia korowego;
  • jedynie zaburzenia wymowy pochodzenia obwodowego
Więcej…
 

Jąkanie - zaburzenia mowy u osób jąkających się

Jąkanie najczęściej oznacza powtarzanie, wydłużanie elementów wypowiedzi (dźwięków, głosek, sylab, słów) lub występowanie bloków ("zacinanie się" bez wydawania żadnego dźwięku); obejmuje też wypowiadanie dodatkowych dźwięków lub słów (wtrąceń, słów "wytrychów", mających pomóc wystartować z wypowiedzią lub przejść płynnie dalej). Jąkanie jest zwykle rozpoznawane jako usilna próba wydobywania z siebie słów - w odróżnieniu od niepłynności mówienia, której doświadczamy wszyscy, a która oznacza wahanie się i powtórzenia.

Więcej…
 

Zaburzenia mowy u osób upośledzonych umysłowo

Oligofazja oznacza mowę osób upośledzonych umysłowo. To zaburzenie mowy występujące u dzieci (dorosłych) upośledzonych umysłowo. Jest ono stanem obniżonej sprawności intelektualnej, który powstaje w okresie rozwojowym i związany jest z zaburzeniami procesu dojrzewania, uczenia się i przystosowania.
Więcej…
 

Zaburzenia mowy u osób z autyzmem

Autyzm, zwany również autyzmem dziecięcym to głębokie, całościowe zaburzenie rozwoju pojawiające się między 18 a 30 miesiącem życia dziecka.Jest to choroba neurologiczna. Należy pamiętać, iż nazwa autyzm dziecięcy jest nazwą autyzmu, która zwraca nam uwagę na okres życia, kiedy obserwujemy jego pierwsze objawy u dzieci.
Więcej…
 

Zaburzenia mowy u dzieci z rozszczepami podniebienia

Rozszczep podniebienia jest wadą wrodzoną, rozwój mowy dziecka odbywa się w nieprawidłowych warunkach anatomicznych jamy ustnej. Upośledza ważne biologiczne funkcje prowadząc do zaburzeń: ssania, połykania, żucia, oddychania. Dziecko z rozszczepem nie ma anatomicznych warunków do prawidłowego rozwoju mowy.
Więcej…
 

Afazja

Terminem afazja (gr. fazis-mowa) określa się częściową lub całkowitą utratę umiejętności posługiwania się językiem, spowodowaną uszkodzeniem znajomości języka (rozumienia i nadawania), czemu towarzyszą mniejsze lub większe trudności w ponownym jego opanowaniu.
Więcej…