Strona 1 z 2
Programy Aktywności: „Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja” — Marianny i Christophera Knillów, oraz „Dotyk i komunikacja” — Christophera Knilla, zostały przetłumaczone na język polski przez Marię Piszczek.Istota i znaczenie aktywności dzieci niepełnosprawnych w poznawaniu siebie i otoczenia
Wszelkie działanie człowieka jest związane z ruchem, któremu towarzyszą nasze organy zmysłowe: słuch, węch, wzrok, dotyk, smak. Działaniem jest także aktywna forma porozumiewania się z otoczeniem w tym celu, aby je dokładniej poznać albo przekształcać. Tego typu działaniem u dzieci jest zwykła zabawa, w późniejszym wieku nauka, a dalej praca. Aktywność jest więc koniecznym warunkiem rozwoju — nie ma rozwoju bez aktywności.
Potrzebę działania odczuwa każde dziecko, bez względu na rodzaj niepełnosprawności. Z pewnością motywy do działania i formy aktywności będą się różniły u poszczególnych dzieci, inny bowiem mogą posiadać zakres możliwości, zadatki wrodzone, inne środowisko wychowawcze, odmienne zainteresowania, motywy, itp.. W przypadku dzieci z zaburzeniami psychofizycznymi zadanie dynamizowania ich aktywności poznawczej i praktycznej nie należy do zadań łatwych. Główną przeszkodą stanowią w tym względzie, m.in.:
- brak inwencji własnej,
- niedostateczna motywacja,
- bardzo krótkotrwała uwaga,
- dość szybkie uzależnianie się od osób dorosłych,
- utrudniona lub głęboko zaburzona komunikacja,
- brak tzw. partnerstwa i w pełni świadomej aprobaty,
- przykre doświadczenia.
Dla kogo przeznaczone są Programy Aktywności Knillów?
Programy Aktywności mogą być stosowane w pracy:
- przez rodziców, którzy mają małe, zdrowe dzieci;
- z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi o różnym poziomie rozwoju intelektualnego;
- z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi z różnymi rodzajami niepełnosprawności fizycznej;
- istnieje możliwość modyfikacji i dostosowania Programów dla dzieci ze sprzężonymi zaburzeniami z brakiem rozwoju komunikacji językowej, m.in. dla:
- dzieci niepełnosprawnych ruchowo;
- dzieci z uszkodzonym wzrokiem albo słuchem;
- dzieci głucho-niewidomych;
- dzieci autystycznych;
- dzieci psychotycznych.
Charakterystyka Programów Aktywności
Programy Aktywności opierają się na poznawaniu przez dziecko różnych rodzajów aktywności, poprzez dostosowywanie swych ruchów (np. kołysanie, wymachiwanie rękoma, zginanie i rozprostowywanie rąk, pocieranie dłoni, zaciskanie i otwieranie dłoni, poruszanie palcami, klaskanie, głaskanie głowy, itd.) do melodyczno-rytmicznego akompaniamentu z taśmy magnetofonowej. Zdaniem autorów rozwój kontaktu i komunikacji jest znacznie ważniejszy niż sam ruch i jego mniej lub bardziej precyzyjne wykonywanie. Aktywność może być realizowana w różny sposób, w zależności od specyficznych potrzeb dziecka i jego możliwości ruchowych.
Aktywności dzielą się na poszczególne programy:
- Program Wprowadzający (ok. 8 minut) — pozwala określić, czy dane dziecko potrafi dostatecznie koncentrować uwagę, czy potrafi nawiązać i utrzymać kontakt, by przejść do realizacji Programów I i II. Program ten szczególnie zalecany jest w pracy z małymi dziećmi, oraz dziećmi autystycznymi i psychotycznymi.
- Program I (ok.15 minut) — wymaga zaangażowania górnej części ciała;
- Program II (ok. 15 minut) — wymaga zaangażowania dolnych części ciała;
- Program III (ok. 20 minut) — wymaga większej uwagi, ruchliwości, koordynacji, ale i znacznie większej świadomości społecznej;
- Program IV (ok. 20 minut) — wymaga wyższego poziomu świadomości ciała, lepszej samokontroli, koncentracji, rozumienia pojęciowego i uspołecznienia;
- Program Specjalny (ok. 25 minut) — zaadoptowany dla potrzeb bardziej niesprawnych fizycznie dzieci.




